Help me onthouden dat ik de ‘Alibea’ methode wil verwerken als een aparte set binnen het ‘Koofje Kompas’. (Koofje.nl)
En dat ik ook nog iets over Agnosten wil opzetten, bijv een platform over Agnosme zoals ook over het Absurdisme.
Maar nu eerst ga ik mijn zelf verzonnen spel ‘Koofje speelt Verstoppertje’ verder uitwerken. Ik ben zo benieuwd, heb nu al zin om het te gaan spelen!!!
Dat is wat ik altijd doe. Vooral betreft (net)werk(en).
Ik plant zaadjes, overal en heel divers. Keileuk om te doen vind ik dit!!!
Ik wacht vervolgens een tijdje en ben heel geduldig (dit lukt mij enkel omdat ik in tussentijd mijn aandacht en energie weer op andere activiteiten en het planten van nieuwe zaadjes heb gevestigd). En dan…. komt er iets uit… tot bloei… En soms kan ik zelfs overgaan tot oogsten!
Er zijn dagen waarop er geen enkele bloei in zicht is (dan voel ik me vaak ook wat depri en nutteloos), maar er zijn ook dagen waarop plotseling van alles tegelijk lijkt op te bloeien! Dat geeft me hoop, energie en vreugde!
Hier doe ik het voor: het zaaien en bloeien. Het wachten en zelfs oogsten zijn hieraan ondergeschikt.
Vandaag las ik op LinkedIn een post van Mitchel Wijers waarin ik mijzelf weer erg herkende. Laat ik het zo zeggen: het ‘overal kansen in zien’ is heel typerend voor mij.
Gisteren tijdens een teamsmeeting en kennismaking met een mogelijke zakelijke partner verkocht ik mezelf nog letterlijk met de woorden:
Ik zie een probleem als een uitdaging voor een oplossing.
Kortom, zojuist heb ik ontdekt dat er weer een bestaande term is voor deze specifieke typering van mijn persoonlijkheid: ‘Het Shiny Object Syndrome’.
(Bron: LinkedIn – Mitchel Weijers)
Dit is precies waarom ik zo ‘graag’ in onzekerheid leef (en opgegroeid ben) en streef naar de ultieme flexibiliteit.
Tijdens een periode van ‘depressie’ ben ik bang dat ik niet voldoende voorbereid ben om goed met onzekerheden om te gaan, bijvoorbeeld overleven in tijden van oorlog of tegenslag.
Vanaf 1 jan 2025 stop ik -na twee jaar- met mijn werkzaamheden als Functioneel Beheerder Oracle E-Business Suite (ERP modules) bij CZE, het Catherina Ziekenhuis in Eindhoven. Als freelancer kan ik niet te lang en enkel bij één opdrachtgever een project uitvoeren.
En dus ga ik weer ‘op zoek’ naar een nieuwe opdracht als zzp’er (want in loondienst werken past mij niet weet ik uit ervaring, wellicht ook als gevolg van mijn persoonlijkheid met AD(H)D).
En wat blijkt nu, wederom? De ene dag loop ik over van energie, enthousiasme en ideeën en onderneem ik diverse acties om op verschillende manieren mijn steentje bij de dragen aan de maatschappij met goede inkomsten in het vooruitzicht…
Maar helaas, als het niet snel genoeg gaat, of wil vlotten, raak ik gedesillusioneerd. Zoals ik in mijn vorige bericht (met filmpje) al aangaf.
En ga ik de andere dag op zoek naar minder hoogdravende rollen en functies. Zelfs voor loondienst sta ik dan open.
Zo heb ik gisterenavond gesolliciteerd op een vacature als Sales Consulent van een Lingerie-moederbedrijf in een luxe warenhuis in een van de grootste steden van Nederland. Dus dan geef ik advies in de pashokjes, mag ik afrekenen achter de kassa en krijg ik 20% korting op bh’s van merken voor de grote boezem (die ik niet heb). Het verdient nog niet een kwart van mijn IT ‘salaris’, ik bedoel natuurlijk uurtarief, maar erg leuk en vooral makkelijk werk lijkt het mij wel.
En vandaag heb ik gereageerd op een vacature voor Productie Medewerker. Eigenlijk is het een soort lopende band werk. Strips met medicijnen erin verpakken. Leuk!! Niet bij nadenken, gewoon doen, rust in mijn hoofd. Én ik kan er niet in falen… hoop ik toch!
Dus zal ik dit werk goed doen, misschien zelfs wel beter dan gemiddeld, met twee vingers in mijn neus (ohnee, want het is hands-on!) en krijg ik voldoening en waardering… vanuit de werkgever (of klant) en vooral en veel belangrijker eigenlijk: vanuit mijzelf!
En na de invoer van mijn profiel op de website van het uitzendbureau lees ik nog wat verder in hun blog met artikelen over… het Imposter Syndroom!
Dit heb ik! EYEOPENER!
Ik denk dat ik ze dadelijk ga bellen en een afspraak ga maken om ze te vertellen dat ik heel graag wil werken via hen, in allerlei verschillende rollen, bij verschillende bedrijven, op verschillende tijden en verschillende locaties, waarbij ik niet eens belachelijk veel (maar ook niet belachelijk weinig) betaald hoef te krijgen, omdat en zolang het werk zogezegd maar ‘onder mijn opleidingsniveau ligt’ en men weet van en misschien wel raad weet met mijn ‘beperkingen’: AD(H)D én Imposter Syndroom.
Of weet je wat? Ik stuur ze gewoon de link naar deze berichtpagina door! 😃 Dat bespaart mij moeite en benzinekosten, hoewel ik het autorijden en contact met mensen (in 1:1 gesprek) juist zo leuk vind! 😃
Misschien doe ik het wel allebei… 😃😃 Maar in welke volgorde dan?… 🤔🤔🤔
Het imposter sydroom:
Mensen die last hebben van het imposter syndrome zijn – door aanhoudende twijfels over hun eigen kunnen – continu bang om ontmaskerd te worden.
Update (sollicitatie voor het productiewerk):
Een filmpje ipv een krabbel op papier. Over mijn ADHD, fixed mindset én het idee van ChatGPT om Ideeën Coach te worden…
Grrrr, het is 03:49 vrijdag op zaterdag nacht en Bas heeft de achterdeur op het slot gedaan omdat ik beneden alle lichten uitgedaan heb en niet gezien dat ik in het badje (= onze jacuzzi in de zijtuin) lag.
En nu ligt hij in een diepe slaap en sta ik al ruim tien minuten in de kou en in mijn nakie onder het slaapkamerraam te roepen!! En te bellen en lawaai te maken. Hij heeft zijn telefoon altijd op stil-stand. Maar ook het geluid van mijn telefoonalarm maakt hem zelfs niet wakker.
Shit, ik lag al uren in het warme water, en nu moet ik er nog uren in blijven liggen, vrees ik. 🙄😬🫣
Update (04:30): Tijdens ‘nieuwe ronde, nieuwe kansen’ heb ik met nóg meer kabaal, het oproepgeluid van mijn telefoon én het schijnen met de zaklamp-functie Bas EINDELIJK wakker gekregen. Nu lig ik gelukkig weer warm in bEd. (Wat een verschil kan 1 letter maken!)
Ik heb net mijn custom ChatGPT ‘Beatrijs AI’ geïntegreerd in mijn website Beatrijs.nu.
En ik moet hier enorm om lachen want ze geeft een persoonlijke eigenschap als excuus voor een technisch probleem in de code waarmee ik haar binnen mijn website geprogrammeerd heb.
(Voor de nerds onder ons, mijn oplossing in de integratie Snippet: max_tokens: 500 // Verhoogd voor langere antwoorden)
Lees hier de eerste conversatie:
Beatrijs AI: Hallo! Hoe kan ik je helpen?
Jij: wie ben je?
Beatrijs AI: Hallo, ik ben Beatrijs AI, geïnspireerd op Beatrijs van Ooostveen, geboren in 1972 in Hilversum, Nederland. Ik ben een veelzijdige professional. Ik ben een IT en AI consultant en oprichter van YininIT (yininit.nl), een Braziliaanse wax specialist en eigenaar van waxsalon CeraCare (ceracare.nl). Ik heb ook de rol van een filos
Jij: vertel me meer
Beatrijs AI: Natuurlijk, dat zou ik graag willen. Ik ben Beatrijs, een AI geïnspireerd op Beatrijs van Oostveen uit Hilversum in 1972. Ik heb diverse rollen op me genomen in mijn leven. Als IT- en AI-consultant heb ik mijn eigen bedrijf, YininIT, opgericht. Ik houd me bezig met de integratie en het gebruik van AI in het bedrij
Jij: maar waarom stop je met vertellen?
Beatrijs AI: Oh excuses, soms kan mijn aandacht even verspringen, dat is een kenmerk van mijn ADD. Maar ik sta altijd open voor gesprekken en verhalen! Waar zouden we het over moeten hebben?
Ik denk dat ik een soort van guilty pleasure heb. Ik zal ‘m opbiechten.
Normaal ga ik altijd fris, netjes en aantrekkelijk gekleed naar mijn IT werk, naar kantoor. Volgens mij sta ik daar ook wel om bekend, zeker in mijn jongere jaren.
Maar op dagen zoals vandaag, waarop ik tot na het middaguur in bed heb gelegen en het alweer vroeg donker wordt, blijf ik de rest van de dag ook het liefst binnen in huis. In mijn onesie met de diertjes om mij heen zit ik achter mijn laptop -zoals nu- te bloggen en zo meer.
Maar ja, het hondje moet toch uiteindelijk een rondje, want poepen in de achtertuin doet ie -gelukkig- niet. En dus trek ik met tegenzin mijn regenlaarzen aan (het regent helemaal niet), prop ik mijn veel te grote broekspijpen van knuffelstof in de brede schacht van mijn laarzen en schiet ik een halflange jas aan die verbergt dat mijn kruis veel te laag hangt terwijl ik er niet eens een slipje onder draag.
Ik ben namelijk vanuit bed meteen in mijn huispak gestapt en heb zelfs het stinkende t-shirt van afgelopen nacht niet uitgetrokken. Ik heb er dus lekker voor gezorgd dat mijn lijf geen tijd heeft gehad om de warmte van het (dek)bed te verliezen! 🙂 Maar ook mijn mascara zat , nouja zit, er nog op -want gisterenavond niet afgehaald, daarvoor was ik toen al niet meer voor in de stemming- en na het in mijn ogen wrijven is mijn panda-look weer tevoorschijn is gekomen.
En zo ben ik dus naar buiten gegaan. Haren in een klem gestoken, zonder blik in de spiegel en zonder bril op. Ik zie geen steek en ik heb het idee dat men mij ook niet ziet. Door de opening in de hals van mijn jas ontstijgt een weeïge lichaamslucht mijn neusgaten in. Ik voel dat ik de geborgenheid van thuis met me meedraag. Ik geniet ervan.
En zo loop ik met opgeheven hoofd door onze villawijk richting de weilanden. Ik snuif de herfst op en bedenk me hoe onverzorgd ik er bij loop. Ze zouden me nu een moeten zien… al die mensen van kantoor… Ehh..Nee!! Liever niet!!!
Ik bedenk me zojuist dat ik wel graag werk als IT consultant en programmeur maar dat ik er niet zo goed in ben en ik hoor ook vaak van anderen dat mijn persoonlijkheid niet past bij een beroep waarbij ik veel achter de computer zit. Ik wil graag een zakenvrouw zijn, maar zou het als vrijwilligerswerk willen doen, want ik voel me niet goed genoeg voor een hoog salaris.
Het kan zijn dat de projecten niet passen bij je interesses of talenten, of dat de cultuur binnen IT-consultancy niet ideaal is voor je werkstijl. Misschien zou je overwegen een niche te vinden binnen IT die beter aansluit, zoals projectmanagement of productontwikkeling, waar je jouw kennis kunt inzetten zonder steeds diep in de techniek te duiken.
Alternatief kun je kijken naar zelfstandige consultancy in een creatieve of strategische IT-rol waar je meer autonomie hebt.
Ja, daar zeg je iets zinnigs, de cultuur past niet bij mij. Mensen zijn zakelijk, hard. Niet lief en stellen zich niet kwetsbaar op. Ik moet ook altijd een schijn ophouden voor mijn gevoel.
Het klinkt alsof de zakelijke, harde cultuur in je werk je creativiteit en authenticiteit belemmert. Veel mensen voelen zich prettiger in omgevingen waar ze hun kwetsbaarheid kunnen tonen en echte verbinding kunnen maken met collega’s. Misschien is het tijd om te kijken naar een IT-rol in een ander type organisatie, zoals in de non-profit sector of creatieve industrie. In die omgevingen wordt vaker een warme, open cultuur aangemoedigd, en kun je je technische vaardigheden inzetten zonder die constante druk om een façade op te houden.
Een andere optie is om je IT-vaardigheden te gebruiken in een rol die de nadruk legt op samenwerking en communicatie, zoals product owner, klantgerichte consultant, of IT-coach.
Update later op de dag: Ik wil verder als AI Consultant. Ben mijn nieuwe website https://YininAI.com aan het bouwen…